पादुका दानको प्यारोडी
September 21, 2011 — बिष्णु मरासिनी“तहाँ साथी भाइका चरणतलमा घरि-घरि परी
चुरोटको धुवाँमा होस् या क्यान्टिनको चनामा
बियरको बोतल होस् या ल्याबको फ्लास्क
भ्यागुतो होस् या गड्यौला चिर्दा या लोखर्के
क्लासको होस् या प्र्याक्टिकलको कापी सार्दा
मिररको होस् या लेन्सको प्र्याक्टिकलमा
झिम्क्याउन सिक्ने भनी माइक्रोस्कोप हेर्छ
ब्रश नगरेका गन्हाउने ति पहेँला दाँत पनि
हामीलाई धम्क्याउछ उसलाई नपाए पनि
साथीभाइ सम्झाउँछन नरो अरु पनि पाईन्छ भनी
Some very important SLC questions
September 3, 2011 — बिष्णु मरासिनीShort questions : Note This is just test; original post is here http://mb9851.wordpress.com/
Q. No .3
(i) If A+B = 45, prove that
(ii) If A+B = 45, prove that:
(iii) If A+B =225, prove that
(ii) If A+B = 225, prove that:
Q. No. 4 Prove that:
Download Rest of the Questions
सुक्ष्मजीवहरु र राजेश हमाल
August 29, 2011 — बिष्णु मरासिनी“कलाकार / नायक राजेश हमाललाई महानायक बनाएर लेखेका टिपोट को थुप्रो लागिसकेछ । निसन्देह, यो हाँस्य प्रायोजनको लागि मात्र लेखिएको हो ।
- राजेश दाइ सानो हुँदां Staphylococcus र Streptococcus को गुच्चा खेल्नुहुन्थ्यो रे
- राजेश दाइलाई त ब्याक्टेरिया हेर्नको लागि माईक्रोस्कोप नै नचाहिने रहेछ ।
- राजेश दाइ सानो हुँदां Escherichia coli र Vibrio cholera को डण्डीबियो खेल्नुहुन्थ्यो रे । एकदिन, E. coli डण्डीले V. cholera गुलीलाई अलि जोडले हिर्काउनुभएछ, त्यसैले आजसम्म पनि V. cholera बाङ्गोको बाङ्गै छ ।
- HIV त राजेश दाइसँग डराएर पो रहेछ, CD4 T-cell भित्र लुकि-लुकी बस्ने ।
- राजेश दाइको लामो कपाल देखेर पो Salmonella typhi पनि peritrichous (झुसे) भएको रहेछ ।
- २०५१ सालमा नेपालमा ठुलो खडेरी परेको थियो, किन भनेर बुझ्दै जांदा त राजेश दाइले झुक्किएर Agaricus biospora (mushroom) को छाता बनाएर ओढ्नु भएको रहेछ ।
- राजेश दाइले एउटा भुस्याहा कुकुरलाई गोली हान्नु भएछ, गोली लाग्यो, घाऊ -रगत पनि देखिएन, तर पानी देखी डराउने मात्र भएछ, १४ दिनपछी बल्ल कुकुर मरेछ । यसपल्ट त राजेश दाइपनि अचम्म पर्नुभएछ ।
बिष्णु प्र. मरासिनी
बांकी यता http://www.facebook.com/hamalrajesh http://xnepali.net/np/240 “
पुस्तिकामा नेपालीमा लेख्न जस्तो सजिलो छैन ब्लगमा उतार्न
February 15, 2011 — बिष्णु मरासिनीमेरो यो ब्लग खोल्नुको उद्धेश्य, मैले रचना गरेका टुक्रा-टुक्री साहित्य पस्कनु र लेखाइमा निखार ल्याउनु थियो । तर, एक त नेपालीमा टाइप गर्नुको झर्को, टाइप गरिहालेपनि कापीमा लेखे जस्तो ह्रस्व-दीर्घ मिलाउन अनी स्क्रिनमा शुद्ध बर्ण उतार्नको कठिनाईले गर्दा आफ्नो लेख आँफैलाई अनौठो लाग्ने भएकोले नेपाली लेखलाई निरन्तरता दिन सकेन । यसकारणले अनियमित नै भएपनि अङ्रेजीमै बिशेष गरी कम्प्युटर, बिज्ञान तथा प्रविधी परिधिका तथा केही अनुभवका लेख लेखेर भए पनि उपस्थिती जनाइरहे । अङ्रेजीको आफ्नो लेखमा व्याकरण अशुद्ध भएपनि अङ्रेजी आफुले त्यती नजान्ने भएकोले आँफैले पढ्दा त्यती अनौठो लाग्दैन । अशुद्ध लेख्नु भन्दा नलेख्नु नै बेश भन्ठानेर बसे पनि कहिले-काँही चाँही लेख्न खसखस लाग्ने रहेछ । यो तयार गर्न पनि हप्तौ लाग्यो ।
नेपालीद्वारा लेखिएका सयौं ब्लग भए पनि आफ्नै मौलिकताले भरीएका र नियमित हुने (महिनामा कम्तिमा १ लेख) त २०-२२ वटा मात्र पाएको छु, जसको म नियमित पाठक हुँ । तर त्यसमध्ये पनि सदैव शुद्ध र व्याकरण मिल्ने लेख हुने त जम्मा ८-१० वटा मात्र भए जस्तो लाग्छ । त्यस्तै झिलिमिली बनाएका ब्लगहरु पनि धेरै छन्, जुन खुल्न धेरै समय लाग्छ किनकी नेपाल मा अझै पनि सुस्त गतिकै ईन्टरनेट छ । साथै नेपाली ब्लगको संख्यात्मक भन्दा पनि मौलिकतामा र रचनात्मक लेखमा ध्यान पुर्याउनु पर्ने जस्तो देखिन्छ । blogger.com.np त्यस्तै अरु वेबसाईटमा सम्पूर्ण नेपाली ब्लगरहरुको नामाँकन त छ । तर, कुन बिषय बस्तु मा लेखिएको हो, समुह छैन । त्यसैले, विकीपिडीयामा नेपाली ब्लगको जानकारी, गुगल समूह वा अरु कुनै वेबसाईट बनाएर नेपाली ब्लगरहरुको बिषयसुचीको आधारमा समूह पनि बनाउन पहल गर्ने कि ? जस्तो समाचारमुलक, कथा, साहित्य, बिज्ञान, प्रविधी, अर्थ, राजनैतीक ब्लग इत्यादी. ।
अर्को कुरा, प्राय: ब्लगहरुमा समाचारहरुमात्र (अथवा कुनै सामाग्री भए), त्यो पनि अरुको चोरी गरेर लेखिएका छन्, मलाई त्यस्ता ब्लग खोल्नै मन लाग्दैन । अरुको चोरी गर्ने र कपी पेस्ट गर्ने ब्लगहरु त म आजकाल बहिस्कार गरेको छु, ति ब्लग मैले खोल्दै खोल्दैन; त्यसैले सबै जनाले नखोल्दिए-नहेर्दिए ती चोरी गर्नेहरु निरुत्साहित हुन्थे कि ? बिज्ञापन हेरिदिएर सहयोग गरे जस्तै शुद्ध लेख्न पनि सुझाव र प्राविधिक सहयोग गरिदिए, अनी लिंक साटासाट गरिदिए पनि नेपाली ब्लग प्रवर्दनमा सहयोग पुग्ने थियो ।
सोख नहुने हो भने त ब्लग लेख्न सार्है झन्झटिलो र पट्यारिलो काम हो । नियमित र रचनात्मक नेपाली लेख ब्लग मार्फत ईन्टरनेटमा उपलब्ध गराइदिनुहुने सम्पूर्ण नेपाली ब्लगरहरुप्रति हार्दिक आभार ब्यक्त गर्दछु ।
स्रोत: Science Disdained Nepal
बिजया दशमी २०६७ को शुभकामना
October 11, 2010 — बिष्णु मरासिनीसम्पूर्ण नेपालीहरुमा बिजया दशमी २०६७ को हार्दिक मंगलमय शुभकामना ब्यक्त गर्दछु ।
पुरुषहरुलाई दिने आशिर्वाद
आयु द्रोण-सूते; श्रीयम् दशरथे; शत्रु क्षयम् राघवे, ||
ऐश्यर्वम् नहुशे; गतीश्च पवने; मानंच दुर्योधने ||१||
सौर्यम् सन्तानवे; बलम् हलधरे; सत्यम् च कुन्ति सूते, ||
बिज्ञानम् बिदुरे; भबतु भवताम्; किर्तिश्च नारायणे: ||२||
महिलाहरुलाई दिने आशिर्वाद
जयन्ती, मङला, काली, भद्रकाली, कपालिनि
दुर्गा, क्षमा, स्वाध, धात्री, नारायणी, नमोस्तुते: ||१||
लोपोन्मुख नेपाल
January 7, 2010 — बिष्णु मरासिनीपहरा थर्काइ बग्ने झरना त यही छ ।
तर खोज्नु नपरोस भोली नेपाल कहाँ छ ।।
पिडा
November 14, 2008 — बिष्णु मरासिनीपढाई सकेपछीको यस्तो महत्वपूर्ण समय; यत्रो लामो समयसम्म केही काम नपाउँदा र अझ घरबेटिलाई लामो समयसम्म कोठा भाडा दिन नपाउदाँको पिडा सपनामा चित्कार बनेर निस्कन्छ ।
यात्रा प्रसंग
September 2, 2007 — बिष्णु मरासिनीतिम्रो बुवा होला ?
लाकुँरीभञ्ज्याङ घुम्न जाँदा धेरै लामो बाटो पो पैदालनै हिंड्नु पर्ने रहेछ । हिंड्दा-हिंड्दै थकित हामीहरु सामान्य चिया-पाउरोटी पाइने घर जस्तो पसलमा गयौं । झिङटीले छाएको अली होचो पाली भएको घरमा हामी निहुरेर भित्र गइ सुकुलमा बस्यौ । त्यतिकैमा एकजना सहपाठिले आहा ! मेरो जस्तै घर रहेछ म त घरमा बसेको जस्तै लाग्यो भन्दा-नभन्दै अर्कोचाहिले प्वाक्क भन्दिहाल्यो “त्यो चिया पकाउनेचाहीँ तिम्रो बुवा होला ?”
भाइको जस्तो अनुहार !
त्यहीँ लाकुरीभञ्ज्याङकै कुरा, त्यहाँ पार्कमा पुगिसकेपछी थकाई मार्न बसिरहँदा एउटा कुकुरले एकजना साथीलाई निकै बेरसम्म घुरेर हेरिरह्यो । साथीचाहिँले अचम्म मानेर “यो कुकुरले किन यसरी मलाई हेर्छ ?” भन्न नपाउदै अर्कोले छेंड हानिहाल्यो र भन्यो “त्यो कुकुरले आफ्नो हराएको भाइ जस्तै मान्यो होला ?”
एक हजार रुपैँया हराउँदा….
March 13, 2007 — बिष्णु मरासिनीआजकाल पढाई पनि सिद्धीयो, काम पनि केही पाइएको छैन, यताउती त्यतिकै डुल्दा त खर्च त झन् तेब्बर पो हुदों रहेछ । गाडीभाडा पनि सिद्धिन थालेर मानसिक तनाव बढेको बेला साथीसँग सापट लिन भनेर बागबजारतर्फ लागें । मलाई माग्न ज्यादै अप्ठ्यारो लागिरहेको थियो तैपनी आँटचाहीँ आयो । एक हजारको नोट पाइन्टको खल्तिमा राखेर सरासर कोठामा आँए तर खल्तिमा हेर्छु त छैन । तनाव झन् बढ्यो, खाना पकाउन मन लागेन, भित्री खल्तिमा (चोर पकेट) राखेको एकदम सँग याद छ, शायद खल्ती बाहिर पो परेछ, अनी पाइन्ट हुँदै खुट्टा तिर बाट झर्यो होला ? १ घण्टाजती उकुसमुकुस भयो । तर सोचें, असफलता नै सफलताको सिढीं हो, एक हजार हराउनु भनेको एक लाख कमाउने संकेत हो । अनी मिठो खाना बनाएर मिठो निद्रामा सुतें ।
सर सँग हात मिलाउदा
April 13, 2006 — बिष्णु मरासिनीसर सँग हात मिलाउदा ……..
बिद्यार्थी आन्दोलनले गर्दा हाम्रो बिभाग बन्द थियो । आज छलफल गर्ने भनेर बोलाएको हुँदा हामी सबै बिभागको अगाडि भेला हुने भनेर म निस्केको थिए । म चाडै पुगेको थिए र त्यहाँ अवागै एकजना आएर बसिरहनु भएको रहेछ । म सरासर गए र के छ दाई, आरामै ? भन्दै एउटा हात मिलाउन र अर्को हात काँधमा धाप मारें । वहाँ त बडो मुस्किलका साथ हात मिलाउनु भयो र केही पनि बोल्नु भएन । म मनमनै हामी एक भन्दा बर्ष अगाडिको DK दाईलाई आज के भयो भनेर सोचिरहेको थिए । त्यतिकैमा मेरो सहपाठि आएर “नमस्कार सर” भन्दा पो म झल्याँस भए । ए वहाँ त टिचर पो, हामीलाई ३-४ वटा class त लीइसक्नुभएको थियो !!!!
प्रथम
मेरो ब्यक्तिगत गन्थन र सुसुप्त साहित्य………………..
